කඳුකරයේ නැඟෙනහිර බෑවුමේ පිහිටි මහනුවර සහ ඌව දිස්ත්රික්ක අතර පිහිටා ඇති උඩ පුස්සැල්ලාව යනු තේ වගාව සඳහා මුළුමනින්ම පාහේ කැප වූ කුඩා, සිහින් ජනාකීර්ණ දිස්ත්රික්කයකි. එහි විශාල නගර නොමැති අතර, එහි වගා නොකළ ප්රදේශයේ කොටසක් හක්ගල දැඩි ස්වභාවික රක්ෂිතය විසින් අත්පත් කරගෙන ඇති අතර එය එම නමින්ම ඇති කන්දක මීටර් 2,000 (අඩි 6,400) පමණ උසකට නැඟී ඇත. මෙම කලාපය දුර්ලභ වනජීවී සහ විදේශීය ශාක විශේෂ සඳහා ප්රසිද්ධය; දිවියා තවමත් එහි වනාන්තර කඳුකරයේ සැරිසරන අතර වරින් වර එහි වතුවල පවා දක්නට ලැබේ. උඩ පුස්සැල්ලාව කලාපයට මතුරට, රාගල, සහ හල්ග්රානෝය යන උප දිස්ත්රික්ක ඇතුළත් වේ.
උඩ පුස්සැල්ලාව තේ පිළිබඳ රස පරීක්ෂකගේ සටහන්
උඩ පුස්සැල්ලාව – “විශිෂ්ට ලෙස සැර රස“
උඩ පුස්සැල්ලාව නුවරඑළියට නුදුරින් පිහිටා තිබීම නිසා එහි තේ බොහෝවිට අසල්වැසි තේ සමඟ සැසඳේ. නමුත් එය කෝප්පයේ අඳුරු වන අතර රෝස පැහැයක් හා වැඩි ශක්තියක් සහිතව විශිෂ්ට ලෙස සැර රසයක් ගනී. වසර අවසානයේ ශීතල තත්ත්වයන් එහි මධ්යම පදමට සහ සියුම් ස්වභාවයට ප්රසිද්ධ තේ සුවඳට රෝස මල් ඉඟියක් එක් කරයි. කෙසේ වෙතත්, අධික වර්ෂාපතනය ඊටත් වඩා අඳුරු සහ ශක්තිමත් රසයෙන් යුත් තේ නිෂ්පාදනය කිරීමට රුකුලක් වේ.
උඩු පුස්සැල්ලාව සහ තේ ඉතිහාසය
එහි පිහිටීම නිසා උඩ පුස්සැල්ලාව බටහිර වතුකරයේ දේශගුණික තත්ත්වයන්ට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් ය. අසල්වැසි ඌව මෙන්ම, දිස්ත්රික්කයට එහි වර්ෂාව වැඩි ප්රමාණයක් ලැබෙන්නේ නොවැම්බර් සහ ජනවාරි අතර කඳුකරයේ නැගෙනහිර බෑවුම් වලට ජලය සැපයෙන්නේ ඊසානදිග මෝසම් පද්ධතියෙනි.
හක්ගල ප්රදේශයට සාමාන්යයෙන් සෑම වසරකම දින 211ක වර්ෂාපතනයක් ලැබෙන අතර දේශගුණය බොහෝ දුරට තෙත් සහ මීදුම සහිත වේ. කෙසේ වෙතත්, ජූනි සහ සැප්තැම්බර් අතර නිරිතදිග මෝසම් වර්ෂාවෙන් දිස්ත්රික්කයට යම් “උත්තේජනයක්” ලැබේ. කඳුකරයේ බටහිර බෑවුම්වල සිය වර්ෂාපතනය තැන්පත් කර ඇති මෙම මෝසම් සුළං මධ්යම ජල පෝෂකය තරණය කරන විට කාන්තාර ලෙස වියළී යයි.
උඩ පුස්සැල්ලාව වතු මේ අනුව ‘ගුණාත්මක කන්න’ එකක් නොව දෙකක්, බටහිර හා නැඟෙනහිර, භුක්ති විඳිති. උඩ පුස්සැල්ලාව ප්රදේශයේ මුහුදු මට්ටමේ සිට උස නුවරඑළියට වඩා තරමක් අඩු වුවද, මීටර් 950 සිට මීටර් 1,600 දක්වා (අඩි 3,000-5,000) මෙය විශේෂයෙන්ම දිස්ත්රික්කයේ නුවරඑළියට මායිම්ව (බටහිරට පිහිටා ඇති) ඉහළ කොටසේ තේ සම්බන්ධයෙන් දක්නට ලැබේ.
